Obuwie kobiece było, przy długości niektórych ubiorów kobiecych, mało widoczne. Przy sukniach skróconych z drugiej połowy XIV w. wydłużona forma kobiecych trzewików ukazywała się częściej. Trzewiki kobiece, podobnie jak i męskie, były wobec znacznego wydłużenia podeszwy skrojone dla każdej nogi osobno, gdyż największe wydłużenie podeszwy przypadało na duży palec stopy. Zachowane w muzealnych zbiorach podeszwy, fragmenty gotyckiego obuwia i drewniane kopyta szewskie (z XIV-XV w.) mają charakterystyczną formę wydłużoną, w której wyczuwa się jednak naturalny zarys stopy. Oprócz płytkiego czarnego obuwia kobiecego używane były również trzewiki wyższe, ponad kostkę, dostosowane do kształtu nogi przez sznurowanie boczne (1375 r.)
Maria Gutkowska-Rychlewska, Historia ubiorów, Wrocław - Warszawa - Kraków 1968, s. 163.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz